Henryk Feilhauer

Henryk Feilhauer, występujący także jako Fajlhauer, urodził się 14 stycznia 1942 roku w Czechowicach-Dziedzicach. Był grafikiem, malarzem i medalierem. Pierwsze lekcje rysunku pobierał u Jana Glińskiego, nauczyciela w gimnazjum w Czechowicach. Rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie kształcił się na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, w pracowni Jerzego Hoppena. Podczas studiów poznał Wojciecha Jakubowskiego i zainteresował się tworzeniem ekslibrisów. Studia ukończył w 1965 roku.

Początkowo pracował jako nauczyciel wychowania plastycznego w Człuchowie, a od 1971 roku był plastykiem w gdyńskiej stoczni im. Komuny Paryskiej. Zajmował się tam medalierstwem, grafiką użytkową oraz projektowaniem wnętrz i mebli. Od 1982 roku poświęcił się sztuce. W 1988 roku przeniósł się do Bad Salzdetfurth w Niemczech, gdzie tworzył miedzioryty i ekslibrisy. Uczestniczył w Międzynarodowym Biennale Ekslibrisu Współczesnego, był jego laureatem i jurorem, a podczas XVIII edycji przewodniczył jury. Zmarł 1 stycznia 1999 roku w Bad Salzdetfurth. Od 2002 roku w Malborku przyznawana jest Nagroda Złotego Rylca jego imienia dla młodych twórców miedziorytów.

Na podstawie artykułu „Henryk Feilhauer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.