Henryk Flame

Henryk Antoni Flame, używający pseudonimów Grot i Bartek, był pilotem wojskowym oraz dowódcą Narodowych Sił Zbrojnych. Urodził się we Frysztacie, a w 1920 roku jego rodzina przeniosła się do Czechowic, obecnie Czechowic-Dziedzic. Uczył się między innymi w Bielsku, gdzie zdobył zawód ślusarza mechanika samolotów. W 1936 roku wstąpił do wojska, a przed wojną ukończył szkolenie pilota myśliwskiego. W 1939 roku służył w 123 Eskadrze Myśliwskiej i uczestniczył w obronie Warszawy.

Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracji, a od 1944 roku był związany z NSZ. Po wejściu Armii Czerwonej objął stanowisko komendanta komisariatu Milicji Obywatelskiej w Czechowicach, po czym ponownie przeszedł do podziemia. Od 1945 roku dowodził zgrupowaniem oddziałów NSZ na Śląsku Cieszyńskim i Podbeskidziu. W 1946 roku część jego żołnierzy została wywieziona i zamordowana w wyniku operacji Urzędu Bezpieczeństwa. Flame ujawnił się w marcu 1947 roku. 1 grudnia tego samego roku został zastrzelony w gospodzie w Zabrzegu. Pochowano go na cmentarzu w Czechowicach-Dziedzicach.

Na podstawie artykułu „Henryk Flame” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.